Ustawa z dnia 22 lipca 2010r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw.

stawa została opracowana w związku z koniecznością implementacji do dnia 1 stycznia 2010 r. postanowień dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dotychczasową tzw. dyrektywę horyzontalną 92/12/EWG, jak również wprowadzenia zmian uwzględniających potrzeby praktyki stosowania prawa w zakresie akcyzy.

Do podstawowych zaproponowanych zmian, związanych z koniecznością implementacji dyrektywy 2008/118/WE, należy zaliczyć:

• unormowanie krajowego systemu teleinformatycznego służącego do obsługi przemieszczania wyrobów akcyzowych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy i potwierdzania odbioru wyrobów za pośrednictwem tego systemu,
• uregulowanie kwestii związanych z elektroniczną obsługą zabezpieczeń akcyzowych w związku z wprowadzeniem tego systemu,
• wprowadzenie definicji zawieszającej procedury celnej i zmiana definicji importu,
• wprowadzenie instytucji „zarejestrowanego wysyłającego” w celu umożliwienia szerszego zastosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy w stosunku do importowanych wyrobów akcyzowych,
• zastąpienie stosowanych dotychczas instytucji zarejestrowanego handlowca i niezarejestrowanego handlowca jedną instytucją zarejestrowanego odbiorcy,
• określenie zasad postępowania w przypadku wystąpienia nieprawidłowości w trakcie przemieszczania wyrobów akcyzowych dopuszczonych do konsumpcji na terytorium Unii Europejskiej.

• opodatkowanie zużycia nabywanej na własne potrzeby energii elektrycznej przez podmioty posiadające koncesje na wytwarzanie energii elektrycznej,
• wprowadzenie regulacji mającej na celu zapobieżenie podwójnemu opodatkowaniu akcyzą energii elektrycznej w sytuacji, gdy energia elektryczna, od której akcyza została zapłacona w należnej wysokości stanie się ponownie przedmiotem czynności podlegającej opodatkowaniu,
• wprowadzenie regulacji przewidującej powstanie obowiązku podatkowego w przypadku niedopełnienia obowiązku prowadzenia ewidencji przez „podmioty zużywające” prowadzące działalność gospodarczą z wykorzystaniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na przeznaczenie,
• uregulowanie zasad dokonywania ponownego wprowadzenia do składu podatkowego wyrobów akcyzowych zwolnionych od akcyzy ze względu na przeznaczenie, niedostarczonych ze składu podatkowego do podmiotu pośredniczącego albo do podmiotu zużywającego, jak również dostarczonych do tych podmiotów, ale zwracanych przez nie, np. w wyniku reklamacji,
• ograniczenie zakresu podmiotów, które mogą złożyć zabezpieczenie akcyzowe w miejsce podatnika akcyzy,
• unormowanie odpowiedniego stosowania tzw. wiążących informacji taryfowych (WIT) wydawanych na podstawie przepisów prawa celnego, w sprawach z zakresu podatku akcyzowego przez organy podatkowe i podmioty prowadzące działalność w zakresie wyrobów akcyzowych,
• wydawanie zbiorczych dokumentów potwierdzających zapłatę akcyzy od większej ilości nabytych wewnątrzwspólnotowo samochodów osobowych.